Η Αντίπαρος σε πανοράματα

Το Ενετικό Κάστρο Αντιπάρου - 186° pano

Η Βόρεια Αντίπαρος - 194° pano


Η βουνίσια διαδρομή της Αντιπάρου - 175° pano


Η νησίδα Κάτω Φυρά από την Αντίπαρο - 329° pano

Όρμος Φανερωμένης - Βόρεια ακτή - 360° pano

Όρμος Φανερωμένης - Νότια ακτή- 213° pano

Η Πάρος από την Αντίπαρο - 181° pano

Ποίημα για την ανακύκλωση του Παναγιώτη,
μαθητή της ΣΤ' τάξης του Δημοτικού Σχολείου Αντιπάρου:

Μας αφορά όλους πολύ
να έχουμε μια πόλη καθαρή.
Σκουπίδια πια όχι στους κάδους,
αλλά στο μπλε κουτί.

Σκουπίδια και απορρυπαντικά
θα βρωμίσουνε τη γειτονιά.
Χαρτί, γυαλί και μπαταρία
Πάμε για οικονομία.

Η ανακύκλωση μας προσκαλεί
για μία πόλη καθαρή.
Δεν πρέπει να της το αρνηθούμε
γιατί όλοι θα χαθούμε.

Και αν δε νοιάζει τους μεγάλους
ας σκεφτούν και τα παιδιά,
τι θα κάνουν τα καημένα
άμα ζουν μες στη βρωμιά.


Διωγμένοι από τον πόλεμο, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη: Στιγμές από την ιστορία των Αφγανών προσφύγων στα Προπύλαια


Αφγανός πρόσφυγας στη διαμαρτυρία στα Προπύλαια

Ραμμένα στόματα και απεργία πείνας στα Προπύλαια

Ραμμένα στόματα και απεργία πείνας στα Προπύλαια

Ραμμένα στόματα και απεργία πείνας στα Προπύλαια

Αφγανοί πρόσφυγες - Διαμαρτυρία στο Σύνταγμα

Αφγανοί πρόσφυγες - Διαμαρτυρία στο Σύνταγμα

Ο Ίκαρος εξακολουθεί να πετά.
Ο Δαίδαλος ήταν ένας μεγάλος εφευρέτης. Όταν ο τύραννος Μίνωας τον φυλάκισε στην Κρήτη, χρησιμοποίησε πούπουλα και κερί για να κατασκευάσει φτερά και με τον γιο του Ίκαρο, άρχισε να πετάει.
Τα υπόλοιπα τα ξέρουμε: Ο Ίκαρος πέταξε πολύ ψηλά και το κερί που κρατούσε τα φτερά του, έλιωσε από τον ήλιο. Ο Ίκαρος έπεσε στη θάλασσα και πέθανε.
Πολλά χρόνια αργότερα, ο Pieter Bruegel ζωγράφισε ένα πίνακα με τίτλο «Τοπίο με την πτώση του Ίκαρου».
Ένα όμορφο πλοίο μπαίνει στο λιμάνι, ο ζευγολάτης δουλεύει τη γη, ένας βοσκός φυλάει τα πρόβατα και κάπου στο βάθος, το πόδι του πνιγμένου Ίκαρου στο νερό ενώ τα απομεινάρια των φτερών του είναι ορατά.
Ο ποιητής Tadeusz Różewicz έγραψε γι αυτόν το πίνακα:
«Η περιπέτεια του Ίκαρου δεν είναι περιπέτεια τους.
Έτσι πρέπει να τελειώσει .
Δεν έχει συμβεί τίποτα
Συγκλονιστικό
για το όμορφο πλοίο που κινείται
για το λιμάνι και τον προορισμό του. "
Η Ανδριανή, που μένει στη Μυτιλήνη, έχει κολλημένο στο ψυγείο της, ένα αντίγραφο του πίνακα του Bruegel . Επίσης, συγκεντρώνει ποιήματα και ιστορίες για τον Ίκαρο.
Και για το ποίημα του Różewicz ; «Είναι όμορφο, αλλά αναληθές. Σε ένα παγκόσμιο χωριό, δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως "δεν είναι περιπέτεια μας" » λέει, και
μάλλον ποιητικά, προσθέτει:
«Και σήμερα υπάρχουν Ίκαροι, που επίσης πιστεύουν ότι μπορούν να πετάξουν σε μια
καλύτερη ζωή.
Εδώ, σε αυτή την ακτή, τα όνειρά τους συνθλίβονται στα βράχια.»


_____________________________________________________________
-Το απόσπασμα είναι μετάφραση από το άρθρο του Witold Szabłowski της πολωνικής Gazeta Wyborcza με τίτλο: "Σήμερα εκβράζονται δύο πτώματα" για το οποίο κέρδισε το Δημοσιογραφικό Βραβείο 2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στην κατηγορία του γραπτού Τύπου.
Ολόκληρο το κείμενο εδώ: Witold Szabłowski - Dziś przypłyną tu dwa trupy (πολωνικά) - Today two bodies will wash ashore (αγγλικά).
-Οι φωτογραφίες είναι από τις πολύμηνες διαμαρτυρίες και την απεργία πείνας των Αφγανών Προσφύγων στα Προπύλαια που άρχισαν τον Νοέμβριο του 2010 και σταμάτησαν τον Ιούλιο του 2011. Οι πρόσφυγες που ήρθαν από εμπόλεμη ζώνη, ζητούσαν να περάσουν απο επιτροπή που θα έκρινε αν πληρούσαν τα κριτήρια χορήγησης πολιτικού ασύλου, ώστε να είναι νόμιμοι, αλλά και να μπορούν να ταξιδεύουν δίχως να είναι εγκλωβισμένοι στη χώρα μας. Οι διαμαρτυρίες έληξαν έπειτα από ανακοίνωση της επιτροπής των προσφύγων, ότι ικανοποιήθηκαν αρκετά απο τα αιτήματά τους.


Αφγανοί πρόσφυγες - Διαμαρτυρία στο Σύνταγμα

Αφγανοί πρόσφυγες - Διαμαρτυρία στο Σύνταγμα

Αφγανοί πρόσφυγες - Διαμαρτυρία στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη

Αφγανός πρόσφυγας στη διαμαρτυρία στα Προπύλαια

Ραμμένα στόματα στη διαμαρτυρία στα Προπύλαια

Ραμμένα στόματα στη διαμαρτυρία στα Προπύλαια

Ποδήλατο και πόλη: ένας άλλος τρόπος ζωής είναι εφικτός

Είμαι από τους ανθρώπους που χρησιμοποιώ το ποδήλατο στη πόλη από πολύ μικρός.
Το κέντρο το έχω οργώσει κυριολεκτικά σε εποχές που ποδηλάτες έβλεπες σπάνια .
Για παράδειγμα πριν δεκαπέντε χρόνια, ήταν αδιανόητο να σκεφτεί κάποιος νέος άνθρωπος να κατέβει στο κέντρο για ψώνια με το ποδήλατο.
Τα τελευταία χρόνια όμως ήταν ευχάριστη έκπληξη να ανακαλύπτω συχνά ότι έχω παρέα από άλλους ποδηλάτες και ποδηλάτισσες στο δρόμο.

Πώς άλλαξε όμως το τοπίο;
Αυτό που θυμάμαι σαν καινούργιο και διαφορετικό ήταν ότι έγιναν ειρηνικές κινητοποιήσεις για τα αιτήματα των ποδηλατών όπως αυτά καταγράφονται στο podilates.gr. Οι κινητοποιήσεις αυτές ξεκίνησαν με εθελοντική – συλλογική πρωτοβουλία και είναι επίσης πολύ σημαντικό ότι μέχρι σήμερα η συλλογικότητα αυτή παραμένει ανοιχτή σε όλους και το κυριότερο ανεξάρτητη.
Έπειτα με την επικράτηση του facebook ήρθαν και πρωτοποριακά κινήματα όπως το freeday.
που πραγματικά άλλαξαν κυριολεκτικά το κλίμα στους δρόμους. Και μάλιστα είναι θαυμάσιο το ότι κινήματα όπως αυτό, λειτουργούν αλλάζοντας την ψυχολογία της πόλης και την ώρα που συμβαίνουν αλλά και εκ των υστέρων , μεταβάλλοντας την πόλη συνεχώς σε παραστάσεις και διάθεση, όλες τις μέρες και ώρες.
Σε ένα από τα freeday που συμμετείχα το περασμένο καλοκαίρι, έκανα το παρακάτω βίντεο και το ανέβασα στο youtube γράφοντας:
«Στη γκρίζα πόλη του τσιμέντου,
στη πόλη των ανύπαρκτων ελεύθερων χώρων,
στη πόλη που κατοικούν τα ΙΧ και αλωνίζουν οι μεγαλέμποροί τους,
στην πόλη που οι μίζες γεννάνε τσιμέντο,
με τις επίσημες αρχές να προστατεύουν αυτούς που κόβουν και καίνε τα δέντρα,
εκατοντάδες ποδηλάτες κάθε Παρασκευή βράδυ δίνουν το στίγμα τους,
κόντρα στην εχθρική και επικίνδυνη για τα ποδήλατα πόλη,
ανακαλύπτουν διαδρομές και με το τρόπο τους περνάνε το μήνυμα,
ότι η ζωή στο τέλος θα νικήσει
------
ΠΟΔΗΛΑΤΕΣ:
"Δεν έχουμε αρχηγούς , είμαστε μόνο μια γελαστή παρέα συνοδοιπόρων ,που συνυπάρχουν αρμονικά στον δρόμο
ακολουθώντας μερικούς απλούς κανόνες-και τίποτε άλλο ! (=freeday)"